دنا رباطي

drobati@yahoo.com

جنايات پاكدشت و كي بود كي بود من نبودم مسئولان

هفته گذشته «بيانيه تحليلي دفتر تحكيم وحدت درباره جنايت هولناك پاكدشت» را مي خواندم، وقتي به پايان آن رسيدم دچار نوعي مات شدگي شدم و متعاقب آن موجي از بيزاري و يأس تمام وجودم را گرفت. در بخشي از اين بيانيه آمده است كه جمهوري اسلامي دارد تمام كوشش خود را به خرج مي دهد كه مسئله را اجتماعي جلوه ندهد و بگذارد به اين حساب كه مسببين اين جنايات مريض اند و تعادل رواني ندارند و ...

طبق سنوات تاريخي جمهوري اسلامي اولين واكنش ها از اين قرار است كه از سوي يكي از مقامات بلند پايه هيئتي براي رسيدگي مأمور مي شوند كه حقايق امر را كشف كنند و آن را به اطلاع «امت» برسانند. خب، مأموران كاركشته هم يكراست مي روند سر وقت مديران و روساي ارگان هاي مرتبط با موضوع و از آنجا كه اين مديران و روسا هم افراد شناخته شده و مورد تائيد نظام هستند و هرگونه بازخواست از آنها مثل تف سر بالاست، در نهايت همان داستان هميشگي را اين بار با كاراكترهاي جديد بازگو مي كنند كه مثلاً برادران فلان ارگان متهمين را تحويل بهمان ارگان دادند و بهمان ارگان چند هفته منتظر شدند تا از فلان ارگان پرونده ها را دريافت كنند و چون پرونده ها نرسيدند و آنها هم رفتار مشكوكي از سوي متهمان كه دال بر قاتل بودن آنها باشد پيدا نكردند، آنها را آزاد كردند و ...

چيزي مثل همان داستان قتل زهرا كاظمي. اينجا هر كسي و هر چيزي مي تواند مقصر باشد مگر مسئولان نظام مقدس.

اختلاس كهكشاني برادر رفيق دوست هم به خود برادر رفيق دوست مربوط بود و هيچ ربطي به نظام نداشت.

اما كافي ست در عرصه بين المللي مثلاً ورزشكاري پيروز ميدان شود، آن موقع ست كه از رهبر تا پيرو گوش فلك را كر مي كنند كه ببينيد جهانيان فرزندان برومند اسلام چه ها مي كنند و خلاصه تبريك و تهنيت، و نوشابه باز كردن مسئولان براي همديگر، تا روزها و هفته ها همراه با طاق نصرت هاي چشم دشمن كور كن ادامه مي يابد.

و اينها گوشه اي از عملكرد رژيمي ست كه چهار نعل دارد از مردم دور مي شود تا همچنان در ميان «امت» خيالي خود شعار پراكني كند.

واقعاً جمهوري اسلامي چه جوابي براي اين جنايت به مردم خواهد داشت؟

تا اينجاي كار هيچكدام از مسئولان محترم منطقه، حتي استعفا هم نداده اند! حتي براي همدردي با خانواده هاي مقتولين، نظام مقدس هيچ برادر مسئولي را توبيخ يا منتظر خدمت نكرده است.

و جالب اينجاست كه حسين شريعتمداري تئوريسين اطلاعاتي و پيشنماز روزنامه كيهان كه تئوري عنكبوتي اش هنوز هم سر زبان هاست و حتي مي داند در قفسه كتابخانه شخصي فلان روزنامه نگار منتقد به جمهوري اسلامي چه كتاب هايي خاك مي خورند و چه كتاب هايي دست به دست مي شوند، از جنايتي كه بيخ گوش روزنامه اش كه سالها در جريان بوده، بي خبر است. اما در عوض مي داند كه شبكه عنكبوتي اينترنت چگونه از نروژ چراغ سبز به پراگ مي زند و يا مستخدمين ايراني سازمان سيائي اين شبكه هفته گذشته دستمزدشان با چك پرداخته شده يا پول نقد!

بيانيه دفتر تحكيم وحدت روي سايت گويا هست، در بخشي از آن چنين آمده است:

ــ چطور ممكن است جنايت هاي مستمري در مدت بسيار طولاني آن هم در يك منطقه كوچك در يك محله رخ دهد و هيچ ... صفر ... صفر مطلق. حتي مطبوعات نيز چنين صدايي نشنوند.

ــ چطور ممكن است در منطقه اي شايع باشد كه مواظب بچه هاتان باشيد در اينجا بچه هاتان را مي دزدند و كليه هاشان را (اعضاء بدن آنها را) مي فروشند و هيچ ... صفر ... صفر مطلق ... حتي مطبوعات نيز ...

ــ چطور ممكن است بالاخره شاكي و شاكياني قادر شوند با دلائل و شواهدي جنايتكاران را تحويل مقامات حكومتي نمايند و با اين همه دلايل بيش از 70 روز بازداشت، بازپرس دادسرا از اينكه آنان را در حبس نگه داشته بر خود بلرزد كه كارش را از دست مي دهد و آنان را آزاد مي كند؟ و بعد ... هيچ ... صفر

ــ چطور ممكن است يك كارگر كوره پزخانه با حقوق ماهي 90ــ80 هزار تومان، وثيقه ميليون ها توماني كه يك صد ميليون نيز گفته شده تهيه نمايد و بعد ... هيچ ... صفر ...

ــ چطور ممكن است مامور نيروي انتظامي تحت فرماندهي نيروي انتظامي استان تهران، ضمانت جنايتكاري كه شاكي نيز دارد را بنمايد و او را براي جنايت هاي بزرگترش آزاد نمايد و بعد ...

ــ و چطور پذيرفتني است كه فردي جنايتكار داراي شاكيان مشخص ــ كه فرزندانشان ربوده شده اند ــ با دليل اينكه مفقوديت جرم محسوب نمي شود از طرف نيروي انتظامي آزاد مي گردد و بعد ...