ali-ohadi@get2net.dk

در زمانه اي که در بسياري جوامع بر حقوق حيوان هنگام ذبح پاي مي فشارند و مدعي اند که حيوان را نبايد زجرکش کرد، حتي هنگام ذبح (توجه داشته باشيد آقاي رييس جمهور، صحبت بر سر حيوان است!) چرا ما به تمامي دست آوردهاي بشري در چهارده قرن گذشته پشت مي کنيم؟ به کدام دليل بايد بپذيريم که قوانين هزار سال پيش ما بر حق تر است؟

آقاي رييس جمهور

مرا مي بخشيد که در حال و وضعي نيستم که برايتان نامه اي رسمي با القاب شايسته بنويسم و هم زمان مراقب باشم کلماتم با اصول بين المللي نامه نگاري به روساي جمهور هم خواني داشته باشد. اين نامه ي يک انسان است- اگر شما بپذيريد- به انساني ديگر.

ديشب داستان "ژيلا" دختر 13 ساله ي مريواني را که از برادرش حامله شده است و قاضي دادگاه حکم به سنگسار او داده است، در خبرها خواندم و اگرچه براي کسي جز خودم اهميتي ندارد، تا همين الان بيدار و پريشان مانده ام. مي توانم حدس بزنم که حال و روز شما بايد به مراتب از حال و روز من بدتر باشد. آخر من تنها داستان يک ژيلا  را خوانده ام. شما به عنوان رئيس جمهوري، بايد از زندگي و روزگار هزاران ژيلاي آن سرزمين هر لحظه باخبر باشيد. دردناک است!

شما به اعتبار کسوتي که بر تن داريد، چند بار در عمرتان  نامه ي علي به مالک اشتر را خوانده ايد. اين که اين نامه چقدر حقيقت تاريخي دارد، مهم نيست. حتي مهم نيست که شما با راي 22 ميليون، کمتر يا بيشتر مردم آن سرزمين به رياست جمهوري برگزيده شده ايد. مهم آن است که به عنوان يک امير يا حاکم ولايتي از اسلام، چقدر به وظايفي که در اين نامه  براي يک حاکم نوشته شده است، فکر مي کنيد و بر آن کرسي که نشسته ايد، چه روزگار پريشاني داريد وقتي در اقصاء نقاط سرزمين تحت ولايت شما اين همه بي عدالتي صورت مي گيرد و اين همه بر کوچک و بزرگ ظلم روا مي شود.

من آنقدر از نبرد قدرت و درگيري ها و بکش واکش ها در سطوح مختلف در آن جمهوري خبر دارم که از شما انتظار معجزه نداشته باشم. آنقدر که انتظار نداشته باشم بر مبناي آنچه خود "مردمسالاري ديني" مي ناميد، آن سرزمين بلازده را يک شبه گلستان کنيد. حتي انتظار ندارم بتوانيد انتخابات سالمي برگزار کنيد يا حتي در مقام رياست جمهوري بتوانيد کوچک ترين نفوذي در يافتن مسببين قتل هاي زنجيره اي، ترور معاون و مشاورتان، برکناري وزرا و همکارانتان و.. و.. داشته باشيد يا بتوانيد مانع هزار اخلال ديگر در کارهايتان بشويد. نه! من حتي توقع ندارم فرودگاهي را دور از حيطه ي نفوذ دست هاي قدرت و چپاول در آن جمهوري، افتتاح کنيد. ديگر همه مي دانند براي يافتن سرنخ هر کدام از اين نابساماني ها گاه به راس هرم قدرت و گاه  به خود خدا مي رسيد. و بسياري ديگر از انتظارات و توقعاتي که ديگران از شما دارند، از من دور باد.

اما اجازه دارم انتظار داشته باشم دست کم برخي از اين قوانين عهد حجري را تغيير دهيد؟ مقداري از بي عدالتي هايي که بر آن مردم ساده و زحمتکش روا مي دارند، بکاهيد؟  يک حداقل انتظار، چيزي که بشود بعد از شما به عنوان يک نقطه ي عطف در 8 سال رياست جمهوري تان به حساب آورد.

آقاي رييس جمهور

ما همه در فرهنگي اسلامي بار آمده ايم و کم و بيش خوانش هايي اگرچه اينجا و آنجا کمي متفاوت، از اسلام و قوانين آن داريم. مي توانم از شما بپرسم خوانش شما از اسلام چيست؟ جمهوري اسلامي در احکامي نظير آنچه براي ژيلا تعيين شده است، در جستجوي کدام مدينه ي فاضله است؟ دوست دارم بدانم آنچه من روزگاري با "سلام" از اسلام  فرا گرفته ام چه تفاوت هايي با آنچه در احکام" دادگستري" جمهوري مشاهده مي کنيم، دارد؟ به گمان شما بهتر نيست نام زيباي "دادگستري" را از پيشاني آن قوه ي محترمه برداريم؟

از شما مي پرسم، با سنگسار شدن ژيلا چه معضلي از معضلات آن جامعه حل مي شود؟ چرا کسي در جهان باور ندارد کساني که پشت اين گونه احکام ايستاده اند، هرگز به آسايش و امنيت يک ملت، هرگز به صلح نمي انديشند، و پس اتم در دست هايشان چون "تيغي ست در دستان زنگي مست"؟

چرا ژيلاها هستند و چرا نوباوگان آن سرزمين به چنين روزي مي افتند؟ آيا با سنگسار ژيلا  لکه ي ننگي از دامان جمهوري اسلامي پاک خواهد شد، يا لکه اي تازه بر لکه هاي ديگر اضافه مي شود؟ آيا پس از سنگسار ژيلا اميدوار باشيم ژيلاهاي ديگري در آن سرزمين نخواهند بود؟ همين چند وقت پيش عاطفه اي اعدام شد. مي بينيد اما  که عاطفه هاي ديگري از آن سرنوشت عبرت نگرفتند. همين لحظه چند ژيلاي ديگر دارد به وجود مي آيد؟ چند عاطفه و فاطمه ي ديگر غرق در بلا و مصيبت مي شوند و زندگي را پيش از سنگسار، پيش از اعدام، پيش از قضاوت هاي درست يا نادرست ما، مي بازند، حتي اگر زنده بمانند؟  فکر نمي کنيد ژيلا خود امروز مرده است؟ فکر نمي کنيد هرکدام ما مسئول مرگ زنده ي ژيلاها هستيم؟ 

در زمانه اي که در بسياري جوامع بر حقوق حيوان هنگام ذبح پاي مي فشارند و مدعي اند که حيوان را نبايد زجرکش کرد، حتي هنگام ذبح (توجه داشته باشيد آقاي رييس جمهور، صحبت بر سر حيوان است!) چرا ما به تمامي دست آوردهاي بشري در چهارده قرن گذشته پشت مي کنيم؟ به کدام دليل بايد بپذيريم که قوانين هزار سال پيش ما بر حق تر است؟

از اين همه سنگسار و اعدام و کشتن و سوزاندن زندگي در آن جمهوري، آيا جامعه ي ما امروز زيباتر، عاري تر از گناه و خداپسندانه تر از بيست يا بيست و پنج سال پيش است؟ آيا به راستي از آنچه ما "فحشاء" و "فساد" مي ناميم، ذره اي کاسته شده است؟ چه کسي يا کساني مسئول سير صعودي و ناباورانه ي اين همه فاجعه در يک سرزمين اند؟

دارم هذيان مي گويم. مي دانم شما به همه ي آنچه من گفته ام آگاهيد. پس چرا اينجا بنشينم و بيهوده تمام آنچه را که شما بهتر از من مي دانيد؛ تکرار کنم؟

بگذاريد از شما به عنوان رييس جمهور کشوري که هم زمان با روز جهاني کودک، چنين هديه اي به کودکان ايران و جهان مي دهد، سپاسگزار باشم. اجازه بدهيد من هم در کنار اين پيام بزرگ جمهوري اسلامي ايران، به ژيلا و تمامي کودکان ايران و جهان روز کودک را مبارکباد بگويم.